Na današnji dan 1992. godine, u Tuzli je napravljen važan korak u organizovanju odbrane Bosne i Hercegovine. Naredbom komandanta Štaba Vrhovne komande Oružanih snaga RBiH od 29. septembra, dotadašnja Komanda Okružnog štaba Teritorijalne odbrane Tuzla prerasta u Komandu 2. korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Za prvog komandanta imenovan je Željko Knez, dok je dužnost načelnika Štaba preuzeo Hazim Šadić. Nekoliko mjeseci kasnije, krajem februara 1993. godine, Šadić je postavljen i na mjesto komandanta Korpusa.
Sjedište Drugog korpusa bilo je u Tuzli, a njegova zona odgovornosti obuhvatala je veliki prostor sjeveroistočne i dijela centralne Bosne. U sastavu zone nalazile su se, između ostalih, Tuzla, Živinice, Lukavac, Gračanica, Gradačac, Kalesija, Srebrenik, Brčko, Bijeljina, Zvornik, Vlasenica, Srebrenica, Bratunac, Doboj, Tešanj, Maglaj, Kladanj, Banovići i druge općine.
Odbrane teritorije do borbi na više ratišta
Prvi mjeseci postojanja Korpusa odvijali su se u izuzetno teškim ratnim okolnostima. Do kraja 1992. godine jedinice su, kroz najteža borbena djelovanja, uspjele uspostaviti čvršću odbranu prostora koji je bio pod njihovom kontrolom.
Istovremeno su stvarani uslovi da se jedinice postepeno pripremaju za aktivniji način vođenja borbenih djelovanja. Poseban značaj imali su pravci na Posavskom i Majevičkom ratištu.
Ratne okolnosti dodatno su otežane sukobima između Armije RBiH i jedinica HVO-a u dijelovima Srednje Bosne i Hercegovine. Blokade komunikacija imale su direktne posljedice na snabdijevanje. Oružje, municija i druga materijalno-tehnička sredstva, ali i hrana, odjeća i sanitetski materijal, sve su teže dolazili do jedinica.
U takvim uslovima stanovništvo i pripadnici Armije RBiH suočavali su se s nestašicama i glađu.
Tokom narednih godina struktura i brojnost Drugog korpusa mijenjali su se u skladu s ratnim potrebama i promjenama njegove zone odgovornosti. Predsjedništvo RBiH je 19. novembra 1994. godine na mjesto komandanta Drugog korpusa postavilo brigadira Seada Delića.
Desetine hiljada pripadnika i brojna ratna priznanja
Drugi korpus tokom rata predstavljao je jednu od najvećih formacija Armije RBiH. Na početku rata imao je 49.531 pripadnika, dok je tokom 1993. godine broj narastao na 77.647. Slična brojnost zadržana je i tokom 1994. godine.
Krajem 1995. godine, nakon izdvajanja novoformirane 28. divizije iz sastava Korpusa, broj pripadnika iznosio je 44.993.
Od 1993. godine kroz strukturu Drugog korpusa djelovalo je oko 4.400 oficira i približno 5.200 podoficira. U njegovim jedinicama bile su angažovane i žene, kojih je tokom rata konstantno bilo između 1.000 i 1.500.
Ratni put Drugog korpusa ostao je zabilježen i kroz najviša priznanja koja su dodijeljena njegovim pripadnicima. Ordenom heroja oslobodilačkog rata odlikovani su Mehmedin Hodžić, Nesib Malkić i Hajrudin Mešić.
Troje pripadnika Korpusa dobilo je Medalju za hrabrost, dok je jednom pripadniku dodijeljen Orden Zlatni grb sa mačevima.
Posebno mjesto zauzima priznanje Zlatni ljiljan. Ovo najviše armijsko ratno priznanje dobio je 301 vojnik i starješina Drugog korpusa, dok je za 90 pripadnika priznanje dodijeljeno posthumno.
Danas, 34 godine nakon formiranja, podsjećanje na Drugi korpus nije samo priča o jednoj vojnoj formaciji. To je i podsjećanje na godine u kojima su ljudi na prostoru sjeveroistočne Bosne živjeli i borili se u izuzetno teškim okolnostima, kao i na pripadnike koji su svoje živote ugradili u odbranu Bosne i Hercegovine.
(Kakanj-X)
