Ispovijest ljudi na rubu smrti Nema bola, samo tonemo u ništavilo

Nakon što je poznati nogometaš Fabris Muamba pao na stadionu tokom jedne utakmice i uspio da preživi ispričao je svoje iskustvo “s druge strane” života.

On je doživio srčani udar pa je neko vrijeme bio klinički mrtav, ali na svu sreću je uspio da se povrati i objasni kako su izgledale te sekunde na “onoj strani”, prenosi Telegraf.

On je prvo osetio vrtoglavicu, a posljednje čega se seća je slika Skota Parkera iz Totenhema. Poslije toga je nastala tama, slična onoj u koju tonemo tokom sna, pri čemu nije osjetio nikakav bol.

Postoji mnogo bezbroj definicija kliničke smrti, uključujući i “svjetlost na kraju tunela”. Najstariji opis potiče iz 18. stoljeća, a dao ga je francuski apotekar. On se sjeća jake i čiste svjetlosti pa je mislio da je u raju.

U skoro svim opisima je prisutna svjetlost koja je manje ili više intezivna. Međutim, istraživač Sem Parnija i njegove kolege odlučili su da zauzmu objektivniji pristup.

Prije 15 godina, njegov tim je intervjuisao tokom 12-mesečnog perioda 63 pacijenta iz opšte bolnice Sautempton koji su se oporavljali od srčanog udara. Od toga, sedam je moglo da se sjeti svojih misli iz perioda dok su bili bez svijesti. Jedan od njih opisivao je dolazak do granice od koje nema povratka, jedan osjećaj spokoja, a jedan čak skok sa planine.

Dakle, samo mali broj ljudi mogao je da se sjeti da se nalazio tako blizu smrti, a dokazano je i da su baš oni imali najviši nivo kiseonika u krvi i time bolje kognitivne funkcije. U posljednjem istraživanju ove vrste, koje je sprovedeno u 15 američkih i evropskih bolnica, dva pacijenta imala su osjećaj da izlaze iz svog tijela.

Jedan je, uprkos tome što je bio klinički mrtav, čuo da ga jedna žena zove s plafona. Kada joj se pridružio, pogledao je svoje tijelo s visine i čuo glas: “Reanimirajte pacijenta”.
Vidio je sestru i muškarca bez kose u plavim uniformama. Drugi pacijent sjetio se da je “s tavanice gledao svoje tijelo na krevetu, sestru koja mu je masirala grudi i ljekare koji ga intubiraju”.

Iako ni u ovim slučajevima nije moglo precizno da se testira da li su ovi ljudi zaista imali iskustvo života poslije smrti, naučnici su barem potvrdili nešto što se zna od ranije. Neposredno prije smrti čovjek ne osjeća bol, a sama smrt u najgorem slučaju predstavlja prelazak u ništavilo.

Možda vam se svidi

Comments are closed.